واریس یک بیماری کاملاً ارثی نیست، اما سابقه خانوادگی یکی از عوامل مهم افزایش احتمال ابتلا به آن محسوب میشود.
افرادی که والدین، خواهر یا برادر مبتلا به واریس دارند، ممکن است بیشتر از دیگران در معرض ایجاد رگهای واریسی باشند.
این زمینه ارثی میتواند با ساختار دیواره سیاهرگها و نحوه عملکرد دریچههای درون آنها ارتباط داشته باشد.
ضعیف شدن دریچهها باعث بازگشت خون، افزایش فشار داخل سیاهرگ و برجسته شدن تدریجی رگها میشود.
با این حال، داشتن سابقه خانوادگی به این معنا نیست که فرد حتماً به واریس مبتلا خواهد شد.
واریس معمولاً در اثر ترکیب استعداد ژنتیکی با عوامل محیطی و سبک زندگی ایجاد میشود.
افزایش سن، اضافهوزن، بارداری و تغییرات هورمونی میتوانند احتمال بروز واریس را بیشتر کنند.
ایستادن یا نشستن طولانیمدت و کمتحرکی نیز فشار بیشتری بر سیاهرگهای پا وارد میکنند.
اگر در خانواده شما سابقه واریس وجود دارد، فعالیت بدنی منظم و حفظ وزن مناسب اهمیت بیشتری پیدا میکند.
پیادهروی، تغییر وضعیت بدن در طول روز و خودداری از بیحرکتی طولانی میتواند به گردش بهتر خون کمک کند.
این اقدامات زمینه ژنتیکی را از بین نمیبرند، اما میتوانند سایر عوامل خطر و شدت برخی علائم را کاهش دهند.
احساس سنگینی، درد، تورم، خارش یا تغییر رنگ پوست در کنار رگهای برجسته بهتر است جدی گرفته شود.
در صورت وجود علائم، پزشک میتواند با معاینه و در صورت نیاز سونوگرافی داپلر، عملکرد دریچههای سیاهرگی را بررسی کند.
تشخیص زودهنگام کمک میکند مناسبترین روش مراقبت یا درمان، پیش از پیشرفت بیماری انتخاب شود.
