علت اصلی ایجاد واریس، اختلال در عملکرد دریچههای یکطرفه داخل سیاهرگهای پا است.
این دریچهها در حالت طبیعی مانع بازگشت خون به سمت پایین میشوند.
اگر دریچهها ضعیف یا آسیبدیده باشند، خون در رگ جمع شده و فشار داخل آن افزایش پیدا میکند.
ادامه این فشار باعث کشیدگی دیواره رگ و ایجاد سیاهرگهای برجسته و پیچخورده میشود.
سابقه خانوادگی یکی از مهمترین عوامل خطر است و احتمال واریس در افراد دارای زمینه ارثی بیشتر است.
با افزایش سن، خاصیت ارتجاعی دیواره رگها و عملکرد دریچههای وریدی ممکن است کاهش پیدا کند.
تغییرات هورمونی نیز یکی از دلایل شایعتر بودن واریس در زنان محسوب میشود.
بارداری بهدلیل تغییرات هورمونی، افزایش حجم خون و فشار رحم بر عروق لگن میتواند واریس را ایجاد یا تشدید کند.
اضافهوزن نیز فشار بیشتری به سیاهرگهای اندام تحتانی وارد میکند.
ایستادن یا نشستن طولانی، بهویژه در افراد مستعد، موجب تجمع بیشتر خون در پاها میشود.
کمتحرکی میتواند عملکرد پمپ عضلات ساق را که به بازگشت خون کمک میکند، کاهش دهد.
سابقه لخته خون در سیاهرگهای عمقی پا ممکن است به دریچهها آسیب بزند و باعث نارسایی وریدی شود.
وجود یک عامل خطر بهتنهایی به معنای ابتلای قطعی نیست و معمولاً مجموعهای از عوامل در ایجاد واریس نقش دارند.
در صورت مشاهده رگهای برجسته همراه با درد، ورم یا سنگینی پا، معاینه و سونوگرافی داپلر برای مشخصشدن علت توصیه میشود.
