بارداری میتواند احتمال ایجاد واریس یا برجستهتر شدن رگهای واریسی قبلی را افزایش دهد.
در دوران بارداری حجم خون بدن افزایش پیدا میکند و فشار بیشتری بر سیستم سیاهرگی وارد میشود.
تغییرات هورمونی نیز میتوانند باعث شلتر شدن دیواره سیاهرگها و کاهش قدرت بازگشت خون شوند.
با بزرگتر شدن رحم، فشار بیشتری بر سیاهرگهای لگن وارد شده و بازگشت خون از پاها دشوارتر میشود.
واریس بارداری بیشتر در پاها دیده میشود، اما ممکن است رگهای ناحیه تناسلی نیز برجسته شوند.
سابقه خانوادگی، اضافهوزن، بارداریهای متعدد و ایستادن طولانیمدت میتوانند احتمال بروز آن را افزایش دهند.
احساس سنگینی، خستگی، درد، خارش و تورم پاها از علائمی هستند که ممکن است در پایان روز بیشتر شوند.
واریس بارداری معمولاً برای جنین خطری ندارد و در بسیاری از مادران پس از زایمان تا حد زیادی بهتر میشود.
پیادهروی و فعالیت بدنی متناسب با شرایط بارداری به عملکرد عضلات ساق و گردش بهتر خون کمک میکند.
بهتر است از ایستادن یا نشستن طولانیمدت و قرار دادن پاها روی یکدیگر خودداری شود.
بالا گذاشتن پاها هنگام استراحت نیز میتواند فشار و احساس سنگینی را کاهش دهد.
جوراب فشاری مخصوص ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کند، اما انتخاب آن بهتر است با نظر پزشک انجام شود.
تصمیمگیری درباره لیزر، اسکلروتراپی یا سایر درمانهای مداخلهای معمولاً به بعد از زایمان و ارزیابی مجدد رگها موکول میشود.
در صورت تورم یا درد ناگهانی یکطرفه پا، قرمزی شدید یا تنگی نفس باید فوراً به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کرد.
