داخل این رگها دریچههای کوچکی وجود دارد که از برگشت خون به سمت پایین جلوگیری میکنند.
اگر این دریچهها ضعیف یا آسیبدیده شوند، بخشی از خون به عقب بازمیگردد و در رگ تجمع پیدا میکند.
تجمع خون فشار داخل رگ را افزایش میدهد و بهتدریج باعث گشادشدن و پیچخوردگی آن میشود.
زمینه ارثی، افزایش سن، بارداری، اضافهوزن و ایستادن یا نشستن طولانی از عوامل مؤثر در ایجاد واریس هستند.
واریس ممکن است با درد، احساس سنگینی، خستگی پا، تورم مچ، خارش یا گرفتگی عضلات همراه باشد.
رگهای عنکبوتی معمولاً ظریفتر و سطحیترند و با رگهای برجسته واریسی تفاوت دارند.
در مراحل خفیف، فعالیت بدنی، کنترل وزن، بالا نگهداشتن پاها و کاهش بیحرکتی میتواند علائم را کمتر کند.
بااینحال، رگ واریسی ایجادشده معمولاً تنها با تغییر سبک زندگی کاملاً از بین نمیرود.
در صورت وجود درد، ورم، تغییر رنگ پوست، خونریزی یا زخم پا باید برای بررسی تخصصی اقدام کرد.
پزشک میتواند با معاینه و سونوگرافی داپلر، جریان خون و عملکرد دریچههای وریدی را ارزیابی کند.
روش درمان بر اساس وضعیت عروق انتخاب میشود و ممکن است شامل لیزر سطحی، لیزر عمقی، اسکلروتراپی، یا روشهای دیگر باشد.
